Երևան, 19.Հոկտեմբեր.2018,
--
:
--
,
Ջասթին Թրյուդոն Հայաստանում կանադական ընկերություններին հետաքրքրող ներդրումների մեծ ներուժ է տեսնում Հայաստանում լինելու է ամենածավալուն համաներումը. Արտակ Զեյնալյան Ֆրանսիան երբե´ք չի մոռանա և կպայքարի ճանաչման համար. Մակրոնի գրառումը Հայոց ցեղասպանության թանգարան- ինստիտուտի հուշամատյանում Հավատարիմ ենք մեզ միավորող կապերին, որոնք բնորոշվում են «Ապրել միասին Ֆրանկոֆոնիայում» գաղափարախոսությամբ. ՀՀ վարչապետի ելույթը Ֆրանկոֆոնիայի գագաթնաժողովի մասնակիցները ջերմ ծափահարություններով ողջունեցին Շառլ Ազնավուրի հավերժական ներկայությունը Հայաստանը ԼՂ հակամարտության կարգավորման բանակցային գործընթացի փոփոխության հարց չի դնում. Նիկոլ Փաշինյան Հույս ունեմ հաստատվել Հայաստանում նվիրվելու համար ծրագրերին, որ հայրս նախաձեռնել էր այնտեղ. Նիկոլա Ազնավուր Թունավորման վարկած. ՌԴ ՔԿ-ն նորից կուսումնասիրի գործարար Լևոն Հայրապետյանի մահվան հանգամանքները Աշոտ Աղաբաբյանը «Քննարկում» հաղորդաշարի հյուրն է. ուղիղ եթեր

Կինոն ու թատրոնը նոր սերնդի ձեռքերում

Եթե ուզում ենք մեր արվեստը ճանաչելի դարձնել աշխարհին, պետք է խոսել հայի անունից: Արվեստագետների նոր սերունդը, որ ապրում է տեղեկատվական արագ հոսքի, արվեստի տարբեր ճյուղերի, տարբեր նոր դպրոցների, նորագույն տեխնոլոգիաների ազդեցության տակ, պետք է կարողանա տարբեր տեսանկյուններից ու տարբեր ոճերից գալ դեպի իր «հողը», ձևավորել իր ասելիքը: 

Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի ռեկտոր ՀՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ Դավիթ Մուրադյանը հավատում է նոր ու ազատ սերնդին, որը ստեղծագործում է հայրենի հողում` մտովի չափվելով աշխարհի հետ:

-Ի՞նչ է նշանակում լինել թատրոնի և կինոյի ինստիտուտի ուսանող:

-Նշանակում է լինել լեգենդի մաս կամ մասնակից: Պատմություն ունեն բոլոր բուհերը, բայց լեգենդ դարձած պատմություն՝ քչերը: Թատերականը լեգենդ դարձած պատմություն է: Այստեղ ուսանող են եղել Մհեր Մկրտչյանը, Սոս Սարգսյանը, Խորեն Աբրահամյանը, Արմեն Ջիգարխանյանը, Էդմոնդ Քեոսայանը,  Երվանդ Ղազանչյանը, Գալյա Նովենցը, Մետքսյա Սիմոնյանը... Սա ուրիշ մթնոլորտ է, ուրիշ ջերմաստիճան , լեգենդի շունչը ներկա է,  ապրում է, և այսօրվա ուսանողը, գիտակցաբար թե ոչ, դրա մեջ է:

-Այսինքն պահպանվե՞լ է այն միջավայրը, որն արվեստի նվիրյալներ է կերտում:

-Պահպանվել է, բայց դա չի նշանակում, թե մենք կանգնած ենք մնում տեղում: Կանգնողը հետ է ընկնում: Նոր դար է, նոր ժամանակներ են, նոր Հայաստան է, նոր իրողություններ են: Ձևավորվել է մի ազատ սերունդ, որը կաղապարների մեջ չէ, հաղորդակցվում է աշխարհի հետ, ծնվել, աչք է բացել անկախ Հայաստանում և ուրիշ գոյավիճակ չի պատկերացնում: Հազար ու մի բան ունի սովորելու անցյալից ու մեր վարպետներից, մեր մշակութային ամբողջ հարստությունից, բայց որ նա հոգեբանորեն այլ կարգավիճակ չի ուզում, ուզում է լինել անկախ պետության քաղաքացի, դա մեծ ձեռքբերում է: Բացի այդ, նա իր գործն ու անելիքը մտքում անընդհատ համեմատում է աշխարհի հետ: Դա շատ կարևոր է: Մեծ մշակույթը ստեղծվում է այն ժամանակ, երբ դու ապրում ես աշխարհի հետ:  

-Փոխվել է սերունդը, փոխվել են պահանջները: Ի՞նչ են երիտասարդները ակնկալում բուհից:

-Նրանք ակնկալում են, որ մենք տեղական մթնոլորտից դուրս գանք և դառնանք մի մեծ համակարգի անդամ, որը կոչվում է համաշխարհային տեսողություն: Լավ թե վատ՝ փորձում ենք դա անել: Զարգացնում ենք տարբեր երկրների հետ մեր կրթական ու մշակութային կապերը: Բուհում տարբեր ձևաչափերի դասախոսություններ են կարդում արտասահմանի անվանի մասնագետներ: Մեր ուսանողները նաև մասնակցում են տարբեր միջազգային փառատոնների ու նկատելի հաջություններ ունենում: Այս ակտիվ հաղորդակցությունը տարբեր մշակույթների, թատերական տարբեր դպրոցների հետ շատ կարևոր է: Նոր ժամանակները մեզ ընձեռում են այդ հնարավորությունը: Սա արդեն մեր ինստիտուտի նոր կյանքն է նոր ժամանակի մեջ:

-Ունե՞ք բոլոր հնարավորությունները ուսանողների ինքնադրսևորման, գործնական հմտությունների ձեռքբերման համար: Ընդհանրապես ի՞նչ խնդիրներ ունի բուհը:

-Հիմնական խնդիրներից մեկը, իհարկե, եղել և մնում է ֆինանսականը: Մենք անընդհատ տեխնիկական վերազինման կարիք ունենք: Մեր ժամանակներում տեխնիկան արագ է հնանում, ձեռք բերեցիր համապատասխան կինոխցիկներ և այլ սարքավորումներ, 5 տարի հետո դրանք արդեն հին են համարվում: Ինստիտուտն ունի 360 քմ չօգտագործվող ներքնահարկ, որտեղ նպատակ ունենք մինի-կինոստուդիա հիմնելու: Այնտեղ ուսանողները կկարողանան իրենց դիպլոմային ֆիլմերը ստեղծել, փորձնական աշխատանքներ կատարել:  Միջազգային կապերը ավելի ընդլայնելու խնդիր ունենք, քույր բուհերի հետ փորձի փոխանակման ու վերապատրաստումների ծրագրերը ամենամյա դարձնելու անհրաժեշտություն ունենք,դրա համար ռեսուրսներ են պետք, որ բուհը դեռ չունի: Արտաբյուջետային միջոցներ ներգրավելու խնդիր ունենք:

-Ի՞նչ նոր մասնագիտացումներ է պահանջում նոր ժամանակը:

-Խնդիր է հայկական պրոդյուսերական դպրոցի ձևավորումը: Սա արդեն շուկայական հարաբերությունների պահանջն է. նախաձեռնող, ֆինանսական միջոցներ հայթայթող, ստեղծագործական առաջադեմ գաղափարներ ունեցող մասնագետների կարիք ունենք: Ժամանակակից արվեստը առանց պրոդյուսերական  ինստիտուտի մի ոտքից կաղ է:

-Դասախոսական կազմի երիտասարդացման խնդիր ունե՞ք:

-Այո՛, նոր սերնդի հետ պետք է խոսի իր ժամանակի մարդը: Մեր դասախոսակազմում կան հենց մեր բուհում ձևավորված անուններ, որոնք նաև միջազգային ճանաչում ունեն որպես մասնագետներ: Օրինակ՝ Սիրանուշ Գալստյանի  «Հայաստանի կինոն. ամփոփ տեսություն» մենագրությունը թարգմանվել ու հրատարակվել է նաև ԱՄՆ-ում: Սա նվաճում է հայկական արվեստը միջազգայնորեն ճանաչելի դարձնելու առումով:

-Ինչպե՞ս եք գնահատում կինոյի և թատրոնի վիճակը Հայաստանում:

-Թատրոնում բավական հետաքրքիր վիճակ է, լավ ներկայացումները քիչ չեն: Հոյակապ սերունդ է բեմ բարձրացել. սա լավագույն ապացույցն է մեր ինստիտուտի կենսունակության:
Մեր կինոն 1990-ականների կաթվածից հետո վերջին տարիներին նկատելիորեն աշխուժացավ, նոր շունչ առավ, նոր անուններ եկան, մեծ թվով ֆիլմեր նկարահանվեցին: Դա կարևոր է. արտադրական պրոցես պիտի լինի, որ դերասան, ռեժիսոր, օպերատոր ու սցենարիստ աճեն: Ուրիշ ավելի մեծ խնդիր կա: Երեք տարի առաջ նախ «Հայակ» ներազգային փառատոնում, հետո «Կինոշոկ» ռուսական փառատոնում գլխավոր մրցանակներ շահեց երիտասարդ ռեժիսոր Մարիա Սահակյանի «Այդ ես չեմ» ֆիլմը: Բայց ո՞րն էր հայկական կինոյի ամենախորհրդանշական ֆիլմը. «Բարև, ես եմ»: Դա կինո էր, որ գտել էր իր եսը, իսկ այս կինոն ասում է՝ այդ ես չեմ: Այսինքն՝ մենք այս նոր ժամանակներում մեր ազգային ու գեղարվեստական եսը գտնելու հրամայական ունենք: Մենք աշխարհին չենք զարմացնի հայկական «Տերմինատորով»: Մենք նրան պիտի պատմենք մեր կյանքը, բայց կյանքը՝ որպես ճակատագիր, ոչ թե որպես կենսագրություն: Մեր խնդիրը մեր ճակատագրի անունից խոսելն է, հասկանալը, թե մենք ով ենք, ինչ կորցրինք, ինչ գտանք, ինչ վեճ ունենք, ինչ սեր ունենք:

-Փոխվե՞լ են իդեալները:

-Իդեալները չեն փոխվում, փոխվում են իդեալին մոտենալու ճանապարհները: Ի վերջո մեծագույն իդեալը մնում է հայրենիքդ, երկիրդ, որի անունից խոսում ես աշխարհի հետ: Եթե խոսում ես ինքդ քեզ հետ, ինչու՞ ես զարմանում, որ քեզ չհասկացան: Բոլորս Արարատին նայելով ենք ապրում, բայց կա մեկ այլ հայեցակետ էլ. Արարատի գագաթից նայել աշխարհին. ոտքերդ քո ազգային հենակետին, բայց տեսողությունդ համաշխարհային: Այդպես նայող արվեստն է առաջ մղում երկիրը, այդպիսին է Նարեկացու, Արամ Խաչատրյանի, Երվանդ Քոչարի, Արտավազդ Փելեշյանի հայացքը:

-Իսկ նոր սերու՞նդը, հավատու՞մ եք նրան:

-Մեր ուսանողների մեջ կան պայծառ դեմքեր, ովքեր ներկայացնում են մեր երկիրը արտասահմանում, մրցանակներ բերում: Ես այս սերնդին հավատում եմ, նոր սերունդը նոր արվեստ է բերում, նոր ասելիք… Պետք է ընդունել, ճանապարհ տալ: Իհարկե, մենք չենք կարող որևէ մեկին նվիրել տաղանդ: Բայց մենք կարող ենք գտնել և օգնել, որ նա դառնա պրոֆեսիոնալ:

-Արվեստի ուղին նախընտրող պատանիների թիվը քչանում է, ինչպե՞ս կողմնորոշել նրանց դեպի թատրոն ու կինո:

-Այդ խնդիրը կա, մանավանդ որ անցյալ տարի կինոգիտության և թատերագիտության բաժիններում զրո դիմում ունեցանք: Մենք համագործակցում ենք հանրակրթական դպրոցների հետ՝ թե՛ Երևանի, թե՛ մարզերի: Պարբերաբար ինստիտուտում հյուրընկալում ենք բարձր դասարանների աշակերտների, ովքեր ներկա են լինում դասախոսությունների, թատերական փորձերի, մուլտիպլիկացիայի, կինոմոնտաժի պրոցեսներին:  Ժամանակակից պատանին պիտի իմանա, որ արվեստի ուղին ընտրելով իր համար քիչ թե շատ երաշխավորված ապագա է ընտրում: Մենք խնդիր ունենք մշակել այնպիսի օրենսդրություն, որը կաջակցի այս ուղին ընտրող երիտասարդներին: Այժմ քննարկվում է կինոյի մասին օրենքը: Մեր բուհն առաջարկել է առանձին հոդված մտցնել կինոկրթության մասին, որ մշակվեն որոշակի մեխանիզմներ, արտոնություններ, անվանական թոշակներ, հատուկ լրացուցիչ նպատակային, անվճար տեղեր, որ երիտասարդությունը ցանկանա գալ ու սովորել: Այսպիսի ճկուն մեխանիզմով կկարողանանք պետականորեն օժանդակել այդ մասնագիտություններին, որ սև խոռոչ չառաջանա:

Հայաստանի արվեստի բուհերը լավ մասնագետներ են տալիս: Նրանց ընդհանուր նպատակը մեկն է: Բայց անհատական դեմքն է յուրովի: Յուրովի դեմքն է արժեքավոր:

loading...
Ջասթին Թրյուդոն Հայաստանում կանադական ընկերություններին հետաքրքրող ներդրումների մեծ ներուժ է տեսնում Հայաստանում լինելու է ամենածավալուն համաներումը. Արտակ Զեյնալյան Ֆրանսիան երբե´ք չի մոռանա և կպայքարի ճանաչման համար. Մակրոնի գրառումը Հայոց ցեղասպանության թանգարան- ինստիտուտի հուշամատյանում Հավատարիմ ենք մեզ միավորող կապերին, որոնք բնորոշվում են «Ապրել միասին Ֆրանկոֆոնիայում» գաղափարախոսությամբ. ՀՀ վարչապետի ելույթը Ֆրանկոֆոնիայի գագաթնաժողովի մասնակիցները ջերմ ծափահարություններով ողջունեցին Շառլ Ազնավուրի հավերժական ներկայությունը Հայաստանը ԼՂ հակամարտության կարգավորման բանակցային գործընթացի փոփոխության հարց չի դնում. Նիկոլ Փաշինյան Հույս ունեմ հաստատվել Հայաստանում նվիրվելու համար ծրագրերին, որ հայրս նախաձեռնել էր այնտեղ. Նիկոլա Ազնավուր Թունավորման վարկած. ՌԴ ՔԿ-ն նորից կուսումնասիրի գործարար Լևոն Հայրապետյանի մահվան հանգամանքները Աշոտ Աղաբաբյանը «Քննարկում» հաղորդաշարի հյուրն է. ուղիղ եթեր Էներգետիկայի և բնական պաշարների համակարգն առավել արդյունավետ դարձնելու գործնական փուլ ենք մտել. Նիկոլ Փաշինյան Հանրության և քննչական մարմինների նոր հարաբերությունների հաստատման գործընթաց է սկսվում. Փաշինյանը շնորհավորեց ՔԿ աշխատողի օրվա առթիվ Մոսկվան եւ Երեւանը արդյունավետ համագործակցում են, կողմերը շարունակում են ինտենսիվ երկխոսությունը. Կարասին Պիտի կարենալ... Ազնավուր Հրազենային վնասվածքներից մահացել է «Յուվեցի Կարո» մականվամբ Կարո Կարապետյանը Ազնավուր. վավերագրական ֆիլմի պրեմիերա Պարզ է, սիրում եմ քեզ. Շառլ Ազնավուր Ազնավուրը խարիսխ է գցել հավերժությանը մեր ժառանգության Ազնավուրի մարմինը դուրս բերեցին «Դլե Յաման» –ի երաժշտության ուղեկցությամբ Փաշինյանը և Մակրոնը ներկա են գտնվել Շառլ Ազնավուրի հոգեհանգստի արարողությանը և հանդես եկել ելույթներով Ճանաչված բարերար Հրաչյա Պողոսյանի հերթական նախաձեռնությունը. սպասվում են «տիեզերական անակնկալներ» Աշոտ Աղաբաբյանի «Թակարդ» վեպը վաճառքի կհանվի հոկտեմբերի 4-ից Նիկոլ Փաշինյանն Ազնավուրի մահը համամարդկային կորուստ է համարում
Այսօր Այս շաբաթ Այս ամիս
website by Sargssyan