Երևան, 16.Նոյեմբեր.2018,
--
:
--
,
Նիկոլ Փաշինյանի և գրող Աշոտ Աղաբաբյանի վեպերը՝ հոկտեմբերի բեսթսելլերներ Հայտարարություն ՀՀ նախագահի մրցանակի մասին «Բարսելոնա» - «Ինտեր». ուղիղ հեռարձակում Արծրուն Պեպանյանի նոր գիրքը Ջասթին Թրյուդոն Հայաստանում կանադական ընկերություններին հետաքրքրող ներդրումների մեծ ներուժ է տեսնում Հայաստանում լինելու է ամենածավալուն համաներումը. Արտակ Զեյնալյան Ֆրանսիան երբե´ք չի մոռանա և կպայքարի ճանաչման համար. Մակրոնի գրառումը Հայոց ցեղասպանության թանգարան- ինստիտուտի հուշամատյանում Հավատարիմ ենք մեզ միավորող կապերին, որոնք բնորոշվում են «Ապրել միասին Ֆրանկոֆոնիայում» գաղափարախոսությամբ. ՀՀ վարչապետի ելույթը Ֆրանկոֆոնիայի գագաթնաժողովի մասնակիցները ջերմ ծափահարություններով ողջունեցին Շառլ Ազնավուրի հավերժական ներկայությունը

Մեր ներուժի մասին. իրականի ու երևակայականի սահմանը


Մեր հյուրն է քաղաքագետ Երվանդ Բոզոյանը

– Պարոն Բոզոյան, կառավարման մեր կիսաավտորիտար համակարգի պայմաններում կարո՞ղ ենք Եվրամիության հետ ստորագրած համաձայնագրի դրույթներն իրականացնել:

– Նախ ասեմ, որ հարկավոր չէ ֆետիշացնել այդ համաձայնագիրը. բոլորն էլ պայմանական համաձայնագրեր են: Այն երկրները, որոնք նման համաձայնագրեր են կնքել Եվրամիության հետ, ևս առանձնապես դեմոկրատիայով չեն փայլում: Եվ Եվրամիությունն էլ գիտի այդ մասին: Պարզապես փորձում է այնպես անել, որ նման երկրներում կենսամակարդակը փոքր–ինչ բարելավվի, և մարդիկ չփախչեն իրենց երկրներից: Քանի որ, պարզ է, եթե փախչում են, հիմնականում գնում են Եվրամիության երկրներ: Իսկ դա իրենց համար լուրջ պրոբլեմ է:
Այնպես որ, Եվրամիությունը վարում է հստակ քաղաքականություն. Եվրոպա ներգաղթը զսպելու համար պետք է օգնել այդ երկրներին: Հայաստանը ևս դրանց շարքում է:
Անշուշտ, Հայաստանից դեպի Եվրոպա ներգաղթի հոսքն այդքան մեծ չէ, ինչպես, ասենք, Սիրիայից կամ Իրաքից է, բայց բոլոր դեպքերում նրանք փորձում են բարելավել այս երկրներում գործող պետական կառավարման համակարգերը:
Բայց, ի՞նչ խոսք, այսքանով հանդերձ տվյալ համաձայնագիրը մեզ համար հնարավորություն է: Իսկ թե դրանից ինչքանո՞վ կկարողանանք օգտվել, դժվար է ասել:

– Իսկ մեր երկրի քաղաքականությունն ինչպիսի՞ն է. մենք կարողանո՞ւմ ենք այն համահունչ դարձնել համաշխարհային զարգացումներին, աշխարհաքաղաքական գործընթացներին: Եվ օգտվել ընձեռված հնարավորություններից:

– Մենք առավել փորձում ենք տեղավորվել համաշխարհային պրոցեսների գնացքի մեջ, գլուխներս կախել, լուռ մնալ, որպեսզի հանկարծ հարվածներ չստանանք: Սա է մեր քաղաքականությունը:
Քանզի ի՞նչ ասել է օգտվել: Այն կնշանակի, որ, որպես երկիր, ստանձնես որոշակի առաքելություն և էական դեր կատարես այդ գործընթացներում: Այդպես են անում սովորաբար մեծ երկրները:
Իսկ փոքր երկրներից նման դերակատարություն է ստանձնել Իսրայելը: Վրաստանը ևս փորձ է անում ինչ–որ բան անել: Ադրբեջանն էլ ցանկանում է միջանցքի դերակատարություն ստանձնել:
Իսկ մեր երկրի արտաքին քաղաքականությունը խիստ կրավորական է: Հիմնականում զբաղվում է Լեռնային Ղարաբաղի խնդրով, մնացած հարցերի շուրջ նրա քաղաքականությունն ընդամենը «գալոչկայի» համար է:

– Դա մեր թուլությունի՞ց է գալիս: Օբյեկտիվորեն, իրո՞ք, մենք չենք կարող վարել մեր սեփական քաղաքականությունը:

– Այդ հարցի վերաբերյալ ես այն եզրակացությանն եմ հանգել, որ մեր ժողովուրդը, դարերով չունենալով պետականություն, զրկվել է նաև պետական մտածողությունից: Քանզի եթե նա ունենար պետական մտածողություն, ապա չէր ունենա նաև այսպիսի խայտառակ որակի քաղաքական վերնախավ:
Տեսեք՝ մեր տնտեսական վերնախավը հիմնականում անգրագետ է:
Սա ամոթալի փաստ է մի ժողովրդի համար, ով իրեն համարում է հնագույններից աշխարհում, ով իր թիկունքին ունի շուրջ երեք հազարամյակի պատմություն:
Բանն այն է, որ մենք չենք կարող ապագա ունենալ նման տնտեսական վերնախավով: Քանզի այն ծնում է նաև անգրագետ քաղաքական վերնախավ: Լինի իշխանություն, թե՝ ընդդիմություն: Ի վերջո փաստ է, եթե մեր ընդդիմության մեջ պայծառ դեմքեր լինեին, ժողովուրդը կգնար նրանց հետևից ու կփոխեր ներկա իշխանությունը:
Այսինքն՝ մենք ունենք շատ խղճուկ, անորակ, գավառական մակարդակի քաղաքական վերնախավ՝ իր պարզունակ պատկերացումներով:

– Ո՞րն է մեր ապագան և ի՞նչ է մեզ հարկավոր:

– Իմ կարծիքով նման պարագայում մենք ապագա չունենք: Երբ մեր կողքին հզոր Թուրքիան է, նաև՝ զարգացող Ադրբեջանը:
Գուցե և մենք պատմության ընթացքում պատահականորեն փրկված հին ա՞զգ ենք: Տեսեք՝ ասորիները չկան, արամեացիները չկան: Իսկ մենք պատահականորեն փրկվել–մնացել ենք:
Գիտեք՝ Արևմտյան Հայաստանում ցեղասպանության ենթարկվեցինք: Իսկ 200 տարի առաջ մեր ներկա այս տարածքում ընդամենը տասը տոկոս հայ էր ապրում, հիմնականում քրդերն ու թուրքերն էին: Պարզապես հանգամանքների բերումով ռուսական կայսրությունը հայերին հավաքեց այստեղ: Ու խորհրդային ժամանակներում 800000–ից դարձանք 3,5 միլիոնանոց ժողովուրդ:
Եվ ո՞րն է էականը՝ հենց հայտնվեցինք անկախության մեջ, 3,5 միլիոնից իջանք 2 միլիոնի: Եթե մեր երկրում, մասնավորապես նրա քաղաքական և տնտեսական համակարգերում, կան մտահոգ ու գրագետ մարդիկ, պետք է համախամբվեն, անկախ իրենց քաղաքական կողմնորոշումներից, ու փորձեն ակումուլացնել նոր գործընթացներ: Սա՛ է ելքը: Որովհետև կառավարման ներկա համակարգի պարագայում Հայաստանը պարզապես ապագա չունի:



Գոհար Սարդարյան

«Փաստ» օրաթերթ

loading...
Նիկոլ Փաշինյանի և գրող Աշոտ Աղաբաբյանի վեպերը՝ հոկտեմբերի բեսթսելլերներ Հայտարարություն ՀՀ նախագահի մրցանակի մասին «Բարսելոնա» - «Ինտեր». ուղիղ հեռարձակում Արծրուն Պեպանյանի նոր գիրքը Ջասթին Թրյուդոն Հայաստանում կանադական ընկերություններին հետաքրքրող ներդրումների մեծ ներուժ է տեսնում Հայաստանում լինելու է ամենածավալուն համաներումը. Արտակ Զեյնալյան Ֆրանսիան երբե´ք չի մոռանա և կպայքարի ճանաչման համար. Մակրոնի գրառումը Հայոց ցեղասպանության թանգարան- ինստիտուտի հուշամատյանում Հավատարիմ ենք մեզ միավորող կապերին, որոնք բնորոշվում են «Ապրել միասին Ֆրանկոֆոնիայում» գաղափարախոսությամբ. ՀՀ վարչապետի ելույթը Ֆրանկոֆոնիայի գագաթնաժողովի մասնակիցները ջերմ ծափահարություններով ողջունեցին Շառլ Ազնավուրի հավերժական ներկայությունը Հայաստանը ԼՂ հակամարտության կարգավորման բանակցային գործընթացի փոփոխության հարց չի դնում. Նիկոլ Փաշինյան Հույս ունեմ հաստատվել Հայաստանում նվիրվելու համար ծրագրերին, որ հայրս նախաձեռնել էր այնտեղ. Նիկոլա Ազնավուր Թունավորման վարկած. ՌԴ ՔԿ-ն նորից կուսումնասիրի գործարար Լևոն Հայրապետյանի մահվան հանգամանքները Աշոտ Աղաբաբյանը «Քննարկում» հաղորդաշարի հյուրն է. ուղիղ եթեր Էներգետիկայի և բնական պաշարների համակարգն առավել արդյունավետ դարձնելու գործնական փուլ ենք մտել. Նիկոլ Փաշինյան Հանրության և քննչական մարմինների նոր հարաբերությունների հաստատման գործընթաց է սկսվում. Փաշինյանը շնորհավորեց ՔԿ աշխատողի օրվա առթիվ Մոսկվան եւ Երեւանը արդյունավետ համագործակցում են, կողմերը շարունակում են ինտենսիվ երկխոսությունը. Կարասին Պիտի կարենալ... Ազնավուր Հրազենային վնասվածքներից մահացել է «Յուվեցի Կարո» մականվամբ Կարո Կարապետյանը Ազնավուր. վավերագրական ֆիլմի պրեմիերա Պարզ է, սիրում եմ քեզ. Շառլ Ազնավուր
Այսօր Այս շաբաթ Այս ամիս
website by Sargssyan