Երևան, 23.Հոկտեմբեր.2018,
--
:
--
,
Արծրուն Պեպանյանի նոր գիրքը Ջասթին Թրյուդոն Հայաստանում կանադական ընկերություններին հետաքրքրող ներդրումների մեծ ներուժ է տեսնում Հայաստանում լինելու է ամենածավալուն համաներումը. Արտակ Զեյնալյան Ֆրանսիան երբե´ք չի մոռանա և կպայքարի ճանաչման համար. Մակրոնի գրառումը Հայոց ցեղասպանության թանգարան- ինստիտուտի հուշամատյանում Հավատարիմ ենք մեզ միավորող կապերին, որոնք բնորոշվում են «Ապրել միասին Ֆրանկոֆոնիայում» գաղափարախոսությամբ. ՀՀ վարչապետի ելույթը Ֆրանկոֆոնիայի գագաթնաժողովի մասնակիցները ջերմ ծափահարություններով ողջունեցին Շառլ Ազնավուրի հավերժական ներկայությունը Հայաստանը ԼՂ հակամարտության կարգավորման բանակցային գործընթացի փոփոխության հարց չի դնում. Նիկոլ Փաշինյան Հույս ունեմ հաստատվել Հայաստանում նվիրվելու համար ծրագրերին, որ հայրս նախաձեռնել էր այնտեղ. Նիկոլա Ազնավուր Թունավորման վարկած. ՌԴ ՔԿ-ն նորից կուսումնասիրի գործարար Լևոն Հայրապետյանի մահվան հանգամանքները

Ռուսը, թուրքը, ամերիկացին նստեն` մի բան որոշեն ու մեզ ասեն՝ անենք...


Մեր հյուրն է Ռազմավարական և ազգային հետազոտությունների հայկական կենտրոնի ղեկավար Մանվել Սարգսյանը

–Պարոն Սարգսյան, ո՞րն է նախընտրելին ու քաղաքական առումով գրագետը՝Արցախի Հանրապետությունը միացնե՞լ Հայաստանի Հանրապետությանը, թե Հայաստանի Հանրապետությունը ճանաչի Արցախի Հանրապետությունը:

– Հայաստանը 1989–ին որոշում է կայացրել Լեռնային Ղարաբաղի հետ միավորվելու վերաբերյալ: Սակայն 1991–ին միակողմանիորեն հրաժարվել է իր իսկ որոշումից: Եվ ճանաչել է Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը: Այդ ճանապարհով էլ ստեղծվել է ստատուս քվոն: Եվ Հայաստանի որոշումից հետո ամբողջ աշխարհը ընդունեց այս վիճակը:
Ուստի այսօր ի՞նչ արժե այդ հարցադրումը՝ միացնե՞լ, թե ճանաչել: Հայաստանը ոչ միացնում է, ոչ ճանաչում է: Եվ անհնար է պատկերացնել, որ այս հարցը կլուծվի: Մարդկանց թվում է, թե Հայաստանը երբևէ կարող է Ղարաբաղը ճանաչել: Նորից եմ ասում՝ դա անհնարին բան է:

– Ինչո՞ւ է անհնարին:

– Որովհետև այստեղ մտածողության հարց է: Նրանք այդ մտածողության մարդիկ են:

– Նշանակում է պատճառաբանությունները սուտ բաներ են, այո՞: Երբ հիմնավորում են, թե ինչո՞ւ նպատակահարմար չէ ճանաչելը, ի՞նչ վտանգներով է այն հղի:

– Բա, իհարկե: Կացինը դնես՝ մատները կտրես, չեն ճանաչի: Նրանց հույսը մի բանի վրա է՝ ռուսը, թուրքը, ամերիկացին նստեն` մի բան որոշեն ու մեզ ասեն այդ մասին: Մենք էլ վազելով գնանք ստորագրենք:

– Մենք մեզ վրա պատասխանատվություն չվերցնենք: Մենք ո՞վ ենք, որ վերցնենք՝ սկզբունքով:

– Չեք հիշո՞ւմ՝ առաջին նախագահը նույն բանը նորից ասաց ընտրությունների ժամանակ՝ մենք ի՞նչ գործ ունենք Ադրբեջանի հետ: Ադրբեջանը հազար տարի էլ չի ճանաչելու Ղարաբաղը: Մեր խնդիրը Մինսկի խմբի հետ է: Է՛դ մարդիկ կասեն ինչ անենք:

– Ինչպե՞ս եք տեսնում ապագան:

– Ապագա չկա, չի լինելու, եթե այս մոտեցումը չփոխվի:

– Այդ մոտեցումը չի փոխվելու: Նույն մարդիկ են, քաղաքական նույն էլիտան է: Իսկ ձեզ նման մտածող մարդիկ էլ շատ քիչ են այսօր մեր երկրում:

– Ունենք այն, ինչ ունենք:Գիտե՞ք, երբ աշխարհը ընթացքի մեջ է, իսկ դուք, որպես սուբյեկտ չեք կայանում, չունեք ձեր հստակ դիրքորոշումները տարբեր հարցերի վերաբերյալ, ապա ոտքի տակ եք գնալու: Արդեն իսկ ոտքի տակ ենք. երկիրը դատարկվում է: Չէ՞ որ մենք չկանք, որպես սուբյեկտ գոյություն չունենք:
Դրսից մարդիկ գալիս, իրե՛նք են ասում, ասում են՝ ձեր երկրում մարդ չկա, ում հետ խոսես: Որպեսզի ասեք ու մենք հասկանանք, թե ի՞նչ եք ուզում: Ոչ մի բան չեք առաջարկում, մեր առաջարկածներին էլ նորմալ պատասխան չեք տալիս…

– Լավ, չկա՞ն քաղաքական գիտակցություն ունեցող մարդիկ, մեր ներուժն այսքա՞նն է ընդամենը: Թե՞ պարզապես ամեն ինչ ծուռ է դասավորված մեր երկրում:
– Մենք մեր ներուժը, մեր ճշգրիտ մտածողությունը կորցրել ենք: Եվ այսպես ենք դաստիարակվել դարերով: Արդեն մենք «ունենք» մեր հայկական խորքային կեղծ համոզմունքները: Եվ դրանցով էլ ապրում ենք: Սերնդեսերունդ իրար ասում ենք՝ տղա ջան, ի՞նչ եք այս սարերից կախվել. որտեղ հաց՝ այնտեղ կաց:

– Մի խումբ ռոմանտիկնե՞ր են պայքարողները:

– Ռոմանտիկների հարցը չէ: Պարզապես իրողություններ կան, որոնք մարդկանցից վեր են, և վերջիններս ստիպված ենթարկվում են դրանց:
Ես շատ լավ եմ հիշում 1987 թիվը, երբ արդեն ղարաբաղյան պայքարը ձևավորվում էր: Մի հինգ հոգի էինք ընդամենը, որ խոսում էինք մարդկանց հետ: Մարդիկ մեզ նայում էին որպես հիմարների: Բայց մենք այդ իրավիճակը հաղթահարեցինք: Եվ դրա համար մոտավորապես մի կես տարի հարկավոր եղավ: Կես տարի աշխատում էինք ժողովրդի հետ: Եվ բանն այն է, որ ժողովուրդը միանգամից մեր ասածները լուրջ ընդունեց: Իհարկե, ժողովրդի մի մասի մասին է խոսքը: Մյուս մասն այդպես էլ չընդունեց:
Ըմբռնեցին, հասկացան, զենքը վերցրեցին ու գնացին պայքարեցին: Ավելին՝ լիդերներին ասում էին՝ դուք այստեղ կանգնեք, գործ չունեք կռվելու հետ. բա որ ձեզ սպանեն, մենք ի՞նչ ենք անելու:
Եվ այս մարդիկ նույն մարդիկ էին, չէ՞, ինչ նախկինում էին: Այնպես որ, այդ գիտակցությունը ինքնաբերաբար է գալիս: Գալիս, գալիս ու որակ է դառնում:
Բայց ցավն այն է, որ նույն այդ գիտակցությանը եկած ժողովուրդը ժամանակ անց վերադարձավ իր նախկին վիճակներին: Նույն այդ մարդիկ, որ թուրքի «գլուխն էին կտրում», հիմա մի չինովնիկ է գալիս, առաջը չոքում են:
Եվ իշխանության հանդեպ սարսափը հարյուրապատիկ մեծ է, քան վախը՝ թշնամուց: Եվ դա կրկին գալիս է օսմանիզմից: Հարյուրավոր տարիներ են անցել, դարեր են անցել, բայց մեր հոգեբանության մեջ մնացել է սարսափը վերևներից:
Սա՛ պետք է փոխել, սա՛ պետք է արմատախիլ անել մեր միջից, մեր ժողովրդի հոգեբանությունից: Առանց այդ անելու՝ մենք ճանապարհ գնալ չենք կարող:





Գոհար Սարդարյան

«Փաստ» օրաթերթ

loading...
Արծրուն Պեպանյանի նոր գիրքը Ջասթին Թրյուդոն Հայաստանում կանադական ընկերություններին հետաքրքրող ներդրումների մեծ ներուժ է տեսնում Հայաստանում լինելու է ամենածավալուն համաներումը. Արտակ Զեյնալյան Ֆրանսիան երբե´ք չի մոռանա և կպայքարի ճանաչման համար. Մակրոնի գրառումը Հայոց ցեղասպանության թանգարան- ինստիտուտի հուշամատյանում Հավատարիմ ենք մեզ միավորող կապերին, որոնք բնորոշվում են «Ապրել միասին Ֆրանկոֆոնիայում» գաղափարախոսությամբ. ՀՀ վարչապետի ելույթը Ֆրանկոֆոնիայի գագաթնաժողովի մասնակիցները ջերմ ծափահարություններով ողջունեցին Շառլ Ազնավուրի հավերժական ներկայությունը Հայաստանը ԼՂ հակամարտության կարգավորման բանակցային գործընթացի փոփոխության հարց չի դնում. Նիկոլ Փաշինյան Հույս ունեմ հաստատվել Հայաստանում նվիրվելու համար ծրագրերին, որ հայրս նախաձեռնել էր այնտեղ. Նիկոլա Ազնավուր Թունավորման վարկած. ՌԴ ՔԿ-ն նորից կուսումնասիրի գործարար Լևոն Հայրապետյանի մահվան հանգամանքները Աշոտ Աղաբաբյանը «Քննարկում» հաղորդաշարի հյուրն է. ուղիղ եթեր Էներգետիկայի և բնական պաշարների համակարգն առավել արդյունավետ դարձնելու գործնական փուլ ենք մտել. Նիկոլ Փաշինյան Հանրության և քննչական մարմինների նոր հարաբերությունների հաստատման գործընթաց է սկսվում. Փաշինյանը շնորհավորեց ՔԿ աշխատողի օրվա առթիվ Մոսկվան եւ Երեւանը արդյունավետ համագործակցում են, կողմերը շարունակում են ինտենսիվ երկխոսությունը. Կարասին Պիտի կարենալ... Ազնավուր Հրազենային վնասվածքներից մահացել է «Յուվեցի Կարո» մականվամբ Կարո Կարապետյանը Ազնավուր. վավերագրական ֆիլմի պրեմիերա Պարզ է, սիրում եմ քեզ. Շառլ Ազնավուր Ազնավուրը խարիսխ է գցել հավերժությանը մեր ժառանգության Ազնավուրի մարմինը դուրս բերեցին «Դլե Յաման» –ի երաժշտության ուղեկցությամբ Փաշինյանը և Մակրոնը ներկա են գտնվել Շառլ Ազնավուրի հոգեհանգստի արարողությանը և հանդես եկել ելույթներով Ճանաչված բարերար Հրաչյա Պողոսյանի հերթական նախաձեռնությունը. սպասվում են «տիեզերական անակնկալներ» Աշոտ Աղաբաբյանի «Թակարդ» վեպը վաճառքի կհանվի հոկտեմբերի 4-ից
Այսօր Այս շաբաթ Այս ամիս
website by Sargssyan