Երևան, 19.Հունվար.2018,
--
:
--
,
Մակրոնը խոստացել Է ընդհանուր զինապարտություն սահմանել Նոր տեխնոլոգիաների միջոցով Կատալոնիան կարելի Է կառավարել Բրյուսելից. Պուչդեմոն ՔԿՀ աշխատակցի կողմից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ քրգործի նախաքննությունը ավարտվել է մեղադրական եզրակացությամբ Օրինապահ հարկ վճարողների համար կգործարկվի հորիզոնական մոնիթորինգի համակարգը «Ակոս»-ի խմբագրատան դիմաց մեկնարկել է Դինքի սպանության տարելիցի ոգեկոչման արարողությունը Մխիթարյանի և Սանչեսի փոխանակությունը կկայանա այսօր. Mirror «Ելք» դաշինքի երթն ընդդեմ թանկացումների.ուղիղ միացում Պյոտր Սվիտալսկին հրաժարվեց մեկնաբանել ՀՀ Նախագահի պաշտոնի համար Արմեն Սարգսյանի թեկնածության առաջադրումը Պարարվեստի առաջընթացն այս տարվա առաջնահերթություններից է. Արմեն Ամիրյանը հանդիպել է պարարվեստի ներկայացուցիչների հետ

Մենք ենք «կերտել» մեր ուժեղ թշնամիներին, նրանց ներարկել մեր արյունն ու ավյունը, և հիմա մեր կողմից ստեղծված «մուտանտը» մեզ խժռում է


Մեր հյուրն է հայագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, դոցենտ Նազելի Մարգարյանը

– Տիկին Մարգարյան, Դուք զբաղվում եք հայագիտական խնդիրներով անդրադարձել եք նաև օտար ազգերի պատմամշակութային զարգացման հարցերում հայերի թողած հետքերին։ Ի՞նչ կասեք այդ առումով։

– Ցավալիորեն շատ են հետքերը: Ինչո՞ւ ցավալիորեն: Որովհետև աշխարհով մեկ մեր սփռվածությունը սկիզբ չի առել 1915 թվականի ցեղասպանությունից հետո: Այն ընթացել է և՛ վաղ միջնադարում, և՛ ուշ միջնադարում: Ավելին` կարելի է ասել, որ այն ունի առնվազն 2000 տարվա փաստագրված պատմություն:

Սակայն բնավ էլ պարծենալիք չէ, որ հայերը՝ ներդնելով սեփական գիտելիքները և ունակությունները, ծառայել ու մինչ այժմ էլ ծառայում են տարբեր երկրների կայացման գործին։

Ունենք անգնահատելի հարստություններ՝ Մատենադարանը, պատմագիտական տարբեր աղբյուրներ, բազում օտարալեզու աշխատություններ, որոնց սակայն շատ չնչին մասն ենք օգտագործում: Եվ եղած նյութն էլ օգտագործում ենք քամված վիճակում: Երբեք մենք չենք խորացել իրերի բուն ընթացքի մեջ: Եվ իրադարձությունների պատճառահետևանքային կապը այդպես էլ բացահայտված չի եղել:

Եվ ամենակարևորը` ունենալով նման պատմամշակութային հարստություն, մենք վերջինիս նկատմամբ ցուցաբերում ենք շատ պարզունակ վերաբերմունք: Արդյունքում` չնչին իմացություն ունենք այդ ամենի վերաբերյալ:

Պատմություն ունենալու նպատակն այն սերունդներին վերապատմելը չէ, այլ հետևություններ անելը և դրա հիման վրա ռազմավարություն մշակելը: Մեզ պակասում է պատմության մեջ սեփական հայեցակարգը: Մենք մեր անցյալին չենք տիրապետում, և այս է պատճառը, որ «բերովի ջրով»՝ ներմուծված քրիստոնեական գաղափարներով, «ջրհորը» չի լցվում:

 Մենք վերացական գաղափարներ ու կերպարներ ենք ստեղծել և ինքնախաբեությամբ ու ինքնաներշնչմամբ ենք զբաղված: Այո, և՛ հռոմեական կայսրերի ընտրյալ գնդերը հայկական լեգեոններն էին, և՛ բյուզանդական բանակն ու կայսրերն էին հայեր, և բուլղարական հայ թագավոր ենք ունեցել, Մոլդովական պետությունը հիմնադրել են հայերը, Ավստրո–Հունգարական կայսրության ֆինանսավորողները հայերն էին:

Օսմանյան կայսրությունում ևս բոլոր ոլորտներում աշխատել են հայերը: Պալյան գերդաստանը, որոնք տոհմիկ ճարտարապետներ էին, պալատներ ու հազարավոր մզկիթներ շինեցին (3 հազար) իրենց ազգն ու երկիրը ստրկացրած թուրքի համար: Հակոբ Մարթայան անունով մեկը, կոտորված հայերի արյունը դեռ չչորացած, ծառայության անցավ Աթաթուրքի մոտ, նորաստեղծ Թուրքիայի հանրապետության «բերանը լեզու դրեց»` ստեղծեց թուրքերեն լեզվի քերականություն: Թուրքերի համար հիմնը գրեց Թունջբոյաջյան անունով մի հայ: Շա՛տ ավելի ոգեղեն հիմն, քան մեր ներկայի ողբերգ –հիմնը: Թուրքերի համար բառարաններ գրեցին հայերը...

Կարելի է անվերջ թվարկել հայերի՝ այս կամ այն երկրի մշակույթին, նյութական քաղաքակրթությանը մատուցած ծառայությունները: Դրանից Հայաստանը հզորացա՞վ, կայացա՞վ: Մենք ենք « կերտել» մեր ուժեղ թշնամիներին, նրանց ներարկել մեր արյունն ու ավյունը, և հիմա մեր կողմից ստեղծված «մուտանտը» մեզ խժռում է, իսկ նրանց թերմացքը մեր երկրի ներսում իր «մշակույթն» է թելադրում:

Դուք մի պահ պատկերացրեք , եթե այն բոլոր հայերը, որոնք դարերով ծառայել են օտարներին, ծառայած լինեին իրենց երկրին ու նրա պաշտպանությանը, իրենց տաղանդը ներդնեին սեփական երկրում, ինչպիսի՞ Հայաստան կունենայինք:

– Դա նշանակո՞ւմ է արդյոք, որ մենք Մատենադարանի մատյանները արդյունավետ ու բավարար չենք ուսումնասիրում:

– Եթե ուսումնասիրում ենք, ապա միայն կրոնագիտական թեմաների առումով: Մեծ առումով այն քրիստոնեական գրականության հավաքատեղի է:
Մինչ քրիստոնեությունը ընդունելը հայերը հայ էին, չէ՞: Եվ առանց մշակույթ չեն եղել նրանք:
Իրականում մեր ինքնաճանաչողությունը շատ մակերեսային է. մենք մեզ նույնացնում ենք քրիստոնեական գաղափարախոսության և մշակույթի հետ, այն դեպքում, երբ իրականում իր արժեքաբանական, մշակութային առումով մեր տեսակը շատ ավելի բազմաշերտ է, հզոր է, լայն է, մեծ է: Միտումնավոր մեզանից օտարված է մեր տեսակի գիտակցությունը: Ինչո՞ւ:
Եբրայեական իմաստունների կանոնակարգերից մեկն ասում է` եթե ուզում ես երկիրը տիրել, ուրեմն առաջին հերթին ոչնչացրու նրա գրավոր աղբյուրները: Կտրիր նրանց պատմական հիշողությունը և նոր սերնդին դաստիարակիր այնպես, ինչպես դու ես ուզում:

– Բայց մեր աղբյուրները ոչնչացվել են համարյա 1700 տարի առաջ` 301 թվականից հետո:

– Ագաթանգեղոսն ամենայն մանրամասնությամբ նկարագրում է, թե Հայաստանի բոլոր նախարարական տները` 15–20 նախարարական տներ իրենց գերդաստաններով, մոտ 70 հազար մարդ, երկրից դուրս հանվեցին: Դուրս բերվեց նաև ազգային ամբողջ հարստությունը, նաև` արքայական գանձատան արժեքները:

– Իսկ մեր եկեղեցու դիրքորոշումը ո՞րն էր, ինչո՞ւ էր հանդուրժող:

– Եկեղեցին այլ տարբերակ չուներ, այն դաշն էր կնքել Հռոմի հետ: Եվ երբ ազնվականական դասը ոչնչացվեց, նյութական հարստությունը երկրից հանվեց, ժողովուրդը մնաց անգլուխ: Ինչպես ասում են` դավին անտեղյակ, շատ ժամանակ նաև` ցավին անհաղորդ:
Նա` ժողովուրդը, այլևս ի՞նչ պետք է աներ, երբ իր մեհյաններն ավերված էին, գրքերը վառված էին: Իսկ այն ժամանակներում քիչ էին նաև գրաճանաչները. նրանք հիմնականում քրմական դասին էին պատկանում:

– Ինչո՞ւ հայերի հետ այդպես եղավ. քրիստոնեություն ընդունելով կորցրեց իր մշակույթը, ոչնչացվեցին նրա արժեքները, գլխատվեց ժողովուրդը: Ո՞րն էր նպատակը:

– Նպատակը զավթելը, կողոպտելը և երկիրը հարկատու դարձնելն էր: Հիմա ե՛ս հարցը տամ. ինչո՞ւ հայերը չեն մտածել գնալ ու այլ երկրներ նվաճել, նրանց ունեցածը թալանել–բերել: Չեն մտածել այդ մասին, որովհետև երկրագործներ են եղել: Երբ բնիկ է ժողովուրդը, հող ունի մշակելու, անասուն ունի պահելու, ժամանակ չունի մտածելու այլ երկրներ գնալու, զավթելու ու կողոպտելու մասին:

Եվ դրան զուգահեռ կան նաև ազգեր, որոնք քոչվորներ կամ որսորդներ են: Նրանք հարստանում են միայն նվաճելու ու թալանելու ճանապարհով:

Իսկ մենք վերջին հազարամյակում հոգեբանորեն պատրաստ չենք եղել ընդդիմանալու մեկին, պաշտպանական համակարգ ունենալու (ի բացառյալ որոշ դեմքերի և դեպքերի, օրինակ՝ Դավիթ Բեկը): «Սիրիր թշնամուդ» քրիստոնեական պատվիրանը գենետիկ մակարդակում մեր մեջ ոչնչացրել է թշնամու նկատմամբ բնական զգաստության ու պաշտպանական բնազդը:

Արցախյան հերոսամարտի տարիներին, առաջին անգամ, երբ մենք մենակ մնացինք մեր հերթական «կերտած» թշնամու հետ դեմ դիմաց, սահմանային իրավիճակում ի հայտ եկավ «վճռական միայնակի» հոգեբանությունը:

Մեզ աղոթքը չի՛ փրկել և չի՛ փրկելու, մեր միակ «աստվածը», որին պետք է աղոթել, զե՛նքն է:


Գոհար Սարդարյան

loading...
Մակրոնը խոստացել Է ընդհանուր զինապարտություն սահմանել Նոր տեխնոլոգիաների միջոցով Կատալոնիան կարելի Է կառավարել Բրյուսելից. Պուչդեմոն ՔԿՀ աշխատակցի կողմից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ քրգործի նախաքննությունը ավարտվել է մեղադրական եզրակացությամբ Օրինապահ հարկ վճարողների համար կգործարկվի հորիզոնական մոնիթորինգի համակարգը «Ակոս»-ի խմբագրատան դիմաց մեկնարկել է Դինքի սպանության տարելիցի ոգեկոչման արարողությունը Մխիթարյանի և Սանչեսի փոխանակությունը կկայանա այսօր. Mirror «Ելք» դաշինքի երթն ընդդեմ թանկացումների.ուղիղ միացում Պյոտր Սվիտալսկին հրաժարվեց մեկնաբանել ՀՀ Նախագահի պաշտոնի համար Արմեն Սարգսյանի թեկնածության առաջադրումը Պարարվեստի առաջընթացն այս տարվա առաջնահերթություններից է. Արմեն Ամիրյանը հանդիպել է պարարվեստի ներկայացուցիչների հետ 2017 թ. պետական բյուջեն գերակատարվել է. Վարչապետն այցելել է ֆինանսների նախարարություն «Արմեն Սարգսյանը Վազգենի հետ ոչ միայն գործընկեր էր, այլև բարեկամ». Տիգրան Հակոբյան ՔԿՀ-ներում պահման պայմանները բարելավելու ուղղությամբ հստակ ծրագիր է մշակվել Նախագահի նստավայրում կայացել է Հայաստանի Հանրապետության 2017թ. պետական մրցանակների հանձնման արարողությունը Լևոն Սարգսյանն ընտրվել է Մատենադարանի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ «Տուր ձեռքդ, պստլո» վեպի հեղինակն եւ «Կյանք ու կռիվ» ֆիլմի հեղինակներն արժանացան ՀՀ պետական պարգեւների Դիտորդական խմբի անդամն առաջարկում է ՔԿՀ-ներում դատապարտյալների հիերարխիկ հարաբերությունների դեմ հայեցակարգ մշակել Դինքի բացակայությունը Թուրքիային դեպի ավելի վատը տարավ. «Ակոս»-ի գլխավոր խմբագիր 11 տարի առանց Հրանտ. այսօր Դինքի սպանության օրն է ՀՀ նախագահը հանդիպում է ունեցել ՀՀԿ-ի կողմից նախագահի թեկնածու առաջադրված Արմեն Սարգսյանի հետ Հայաստանը ԼՂ հարցում Ռումինիայից հավասարակշռված դիրքորոշման շարունակում է ակնկալում Սերժ Սարգսյանը տվեց նոր նախագահի թեկնածուի անունը. նա նախկին վարչապետ Արմեն Սարգսյանն է Հե՛չ լավ օրից չէ. 2018–ի ապրիլն էլ դանդաղ է մոտենում Բարաք Օբաման կարող Է վերադառնալ քաղաքականություն. Newsweek Հռոմի պապը ժամանել Է Պերու Զենքի շուկայում փոքրաչափ ատրճանակ է հայտնվել
Այսօր Այս շաբաթ Այս ամիս
website by Sargssyan